مبارزه اجتماعی با پدیده ویرانگر و مخرب اعتیاد ، مشارکت عموم مردم را می طلبد.

بدون تردید مبارزه با معضل شوم اعتیاد و ابعاد مختلف این پدیده ویرانگر، یکی از دغدغه های مهم و اصلی جامعه امروز ما می باشد . اعتیاد بلای خانمان سوزی است  که قریب بیش از دو میلیون نفر از قشرهای جامعه ما را مبتلا ساخته و تبعات آن ۷۰ میلیون نفر دیگر را هم تهدید می کند .

خسارت ها و صدمات ناشی از پدیده شوم اعتیاد ، می تواند دامنه آسیب های اجتماعی را روز به روز گسترتر و عواقب  سوء بهداشتی آن ، بویژه ، توسط معتادان تزریقی ، منجر به شیوع و بروز بیماری های خطرناکی همچون ایدز و هپاتیت گردد . این پدیده مخرب ، یکی از پیچیده ترین و بغرنج ترین آسیب های اجتماعی و از مصادیق عمده انحرافات اجتماعی است  که ، می تواند پایه و اساس بسیاری از آسیب ها و معضلات اجتماعی در سطح جامعه باشد و در صورت شیوع در میان قشر جوان و بویژه زنان ،  تباهی،آشفتگی و فروپاشی بنیادهای جامعه را بدنبال خواهد داشت.

معضل اعتیاد فرآیندی است که تبدیل به یک سیستم مکانیکی پویا ، با مدیریتی هوشمند و قدرتمند شده است . قطعا بشکل روزانه و آن هم گسترده تر از دیروز، نیاز غیر قانونی ، غیر شرعی و غیر عرفی بیش از ۲ میلیون نفر را برآورده کردن ، مدیریتی توانمند، قدرتمند و هنرمند لازم دارد. به اعتقاد ما یکی از مخرب ترین انگاره ها و رفتار ها در راستای مبارزه فراگیر با این سیستم هوشمند و هزارچهره و در این مقطع زمانی، رویکرد غیراجتماعی و رفتارهای غیرواقع بینانه نسبت به این پدیده مرموز است .

اعتیاد به موادمخدر و دیگر انواع داروهای روانگردان ،تبدیل به واقعیتی گردیده است که حتی با تساهل و تسامح نیز دیگر قادر نخواهیم بود جلوه های شوم و غارتگر آن را پنهان و کتمان کنیم .برای مقابله با این واقعیت تلخ جامعه امروز که می توان آن را یک مسئله بغرنج و دغدغه بزرگ مردم عنوان کرد، ایجاد فضایی است برای حضور اراده های جمعی و سازوکارهای مردم مدارانه و راهبردهای اجتماعی محور ،  شاید از این طریق است که، میتوان یک معضل ملی  را تبدیل به مسئله فردی و شخصی کرد . در این صورت توقع حضور و مشارکت خانه به خانه و خانواده  برای حل مشکل اعتیاد منطقی است و دور از دسترس نخواهد بود.